تبلیغات
۩۞۞ خیال ۞۞۩ - اطلاعات عمومی 2
تاریخ : سه شنبه 15 دی 1388 | 11:19 ق.ظ | نویسنده : amin ahmadi

راه رفتن، عملكرد مغز را تقویت می‌كند

یك تحقیق جدید، فواید پیاده‌روی را در بهبود بیماران 50 سال به بالایی كه دچار سكته مغزی شده بودند تشریح كرد.

یافته جدید: همه می‌دانند كه پیاده‌روی تاثیر بسیار زیادی در افزایش ظرفیت تنفسی، ماهیچه‌ها و مفاصل دارد اما دو تحقیق اخیر نشان داده‌اند راه رفتن می‌تواند عملكرد مغز را هم ارتقا دهد.

 

به ادامه رفته

توضیح:  دكتر گری اسمال، پروفسور روانپزشكی و كهن‌سالی كه در مؤسسه عصب‌شناسی و رفتارشناسی انسانی «سمل» UCLA فعالیت دارد، می‌گوید: راه رفتن یا هر ورزش تكرارشونده دیگری می‌تواند مغز را از طرق مختلفی تغییر دهد. قلب خون بیشتری پمپ می‌كند كه نه تنها عضلات، بلكه مغز را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. مغز شما به خون نیاز دارد، چراكه خون حاوی مواد مغذی و اكسیژن است كه برای سلول‌ها مفید است و مغز را سالم‌سازی می‌كند.

وی می‌افزاید: همچنین انجام یك كار به‌صورت تكرار‌شونده می‌تواند سیستم عصبی مغز را تحریك كرده، باعث فعالیت بخش‌های مختلف مغز شود. البته همچنان كه بدن به مرور زمان، در انجام آن فعالیت ماهر می‌شود، ممكن است كیفیتش كاهش یابد اما محرك‌های دیگر می‌توانند مؤثر باشند.

مراحل تحقیق: در مطالعه‌ای، برنامه پیاده‌روی برای بیماران سكته مغزی ترتیب داده شد تا بتوانند بهتر و در مراحل بعدی، تندتر راه بروند. همچنین انجام حركات تكرارشونده باعث شد نواحی مختلف مغز آنها فعال شود.

محققان انتظار داشتند بیشترین میزان فعالیت را در قشر مخ ببینند كه مهارت‌های حركتی را كنترل می‌كند، اما در عوض بیشترین فعالیت در ناحیه زیر قشری دیده شد كه در راه رفتن، نقش اندكی دارد. البته دكتر اندرو لوفت، سرپرست این تحقیق می‌گوید: شاید ما این ناحیه را دست‌كم گرفته بودیم!

از حدود نیمی از 71 نفری كه به واسطه برخی ناتوانی‌های حركتی مورد مطالعه قرار گرفتند، خواسته شد تا روی یك دستگاه تردمیل سه بار در هفته، با سرعتی ملایم برای بیش از 40 دقیقه راه بروند، بقیه این افراد هم برای مدت مشابهی به انجام حركات كششی مشغول شدند.

تمام این افراد از نظر سرعت و ظرفیت تنفسی ابتدا و شش ماه بعد از ورزش‌ها مورد آزمایش قرار گرفتند سرعت گروه پیاده‌روها 51درصد افزایش یافت و این در حالی بود كه پیشرفت گروه ورزش‌های كششی، فقط 11درصد بود. همچنین تناسب اندام گروه پیاده‌روها افزایش یافت و ظرفیت تنفسی آنها حدود 18 درصد بهتر شد درحالی‌كه تناسب اندام گروه ورزش‌های كششی مقدار كمی كاهش یافت.

عكس‌های رزونانس مغناطیسی، فعالیت شدیدتری را در ناحیه زیرقشری گروه پیاده‌رو نشان داد كه باعث تعجب محققان شد. لوفت، پروفسور توانبخشی اعصاب در دانشگاه زوریخ در سوئیس می‌گوید: ما متوجه شدیم كه احتمال وقوع این تغییرات، نه تنها در لایه‌های سطحی مغز، بلكه در سطوح عمیق‌تر آن نیز وجود دارد.دكتر دنیل هانلی،   دستیار این مطالعه می‌گوید: حركت تكرارشونده‌ای كه به‌طور نمونه در هر جلسه فیزیوتراپی تكرار می‌شود، بسیار آهسته است. ما حركات تكراری زیادی را برای هر كدام از پاها انجام می‌دهیم چراكه فكر می‌كنیم این كار با تغییرات مغزی مرتبط است.

محققان معتقدند مغز حتی راه رفتن را دوباره یاد می‌گیرد یا خود را دوباره برنامه‌ریزی می‌كند تا نواحی آسیب‌دیده بر اثر سكته را  دوباره معالجه كند.


چربی اضافی دور كمر خطرناك است

پژوهشگران هشدار دادند: وجود چربی اضافی دور كمر حتی در شرایطی كه وزن كلی فرد طبیعی است، خطر مرگ زودهنگام را در پی دارد.

مطالعه روی تقریبا 360 هزار نفر از 9 كشور اروپایی نشان داد كه اندازه دور كمر یك نشانه جدی و مهم از وجود خطر است.

در ازای هر پنج سانتی متر افزایش اندازه دور كمر، خطر مرگ زودرس بین 13 تا 17 درصد بیشتر می‌شود.

با توجه به نتایج این تحقیق كه در مجله مدیسین منتشر شده، پزشكان عمومی باید به طور منظم دور كمر بیماران خود را اندازه‌گیری كنند.

این روشی ساده و ارزان برای ارزیابی سلامت آنهاست.

پژوهشگران می‌گویند: در واقع اندازه گرفتن دور كمر و لگن هیچ هزینه‌ای ندارد اما روشی قابل اطمینان برای بخش میزان سلامتی است.

این پژوهشگران داوطلبان را كه به طور متوسط در آغاز پژوهش در سن 51 سالگی بودند،‌ به مدت 10 سال تحت مطالعه قرار دادند كه در این مدت 14 هزار و 723 تن از بیماران درگذشتند.

به گفته پژوهشگران، اندازه گیری استاندارد چاقی، شاخص توده بدنی هنوز فاكتور معقول پیشگویی كننده مشكلات سلامتی است.


مصرف کافئین‌ در دوران بارداری، سبب کند شدن رشد جنین می‌شود

دانشمندان می‌گویند؛ مصرف زیاد نوشیدنی‌های کافئین‌دار در دوران بارداری باعث وزن کم نوزاد می‌شود.

بر اساس تحقیقاتی که در نشریه پزشکی انگلیس به چاپ رسیده است؛ مصرف کافئین در دوران بارداری می‌تواند سبب کند شدن رشد جنین و کم‌وزنی آنها در حین تولد شود.

تحقیقات محققان دانشگاه لایسستریس نشان داده است: کافئین موجود در قهوه، چای، کوکا، شکلات و برخی داروها هم همین اثر را بر رشد جنین می‌گذارد.

محققان بین سال‌های ۲۰۰۳- ۲۰۰۶ تاثیر کافئین را بر دو هزار و ۶۴۵ زن باردار که به طور میانگین زیر ۳۰ سال بودند و در هفته هشتم تا دوازدهم بارداری خود به سر می‌برند، بررسی کردند.

نتایج نشان داد: ۶۲ درصد زنان به طور متوسط چای، ۱۴ درصد قهوه، ۱۲ درصد کوکا و ۸ درصد شکلات و ۲ درصد نوشیدنی‌های غیرالکلی کافئین‌دار مصرف کرده بودند و به طور متوسط میزان مصرف کافئین روزانه آنها ۱۵۹ میلی‌گرم بود اما همین میزان کم نیز روی رشد جنین تاثیر گذاشته بود.

به گفته این پژوهشگران؛ مصرف بیش از ۱۰۰ میلی‌گرم کافئین یعنی نوشیدن تقریبا یک فنجان قهوه سبب کاهش رشد جنین می‌شود.


گوش دادن به موسیقی مورد علاقه به سلامت قلب كمك می‌كند

نتایج یك پژوهش جدید نشان می‌دهد گوش كردن به موسیقی مورد علاقه برای سلامت قلب مفید است.

پژوهشگران دانشكده پزشكی دانشگاه مریلند برای اولین بار نشان دادند كه با شنیدن موسیقی مورد علاقه، احساساتی در شنونده برانگیخته می‌شود كه برای عملكرد سالم رگهای خونی مفید است.

پیش از این نیز همین گروه تحقیقاتی دریافته بودند كه خندیدن برای سلامت قلب و عروق مفید است.

بر عكس گوش دادن به موسیقی كه علاقه به آن ندارید باعث گرفتگی و تنگ شدن رگ‌های خونی می‌شود كه برای قلب خطرناك است.

تاثیر فیزیولوژیك موسیقی روی فعالیت ماده شیمیایی مغز موسوم به آندروفین كه ماده «احساس خوب» هم نامیده می‌شود، مشهود است.

محققان می‌گویند شنیدن موسیقی مورد علاقه یكی از راه كارهای حفظ سلامت قلب در زندگی روزمره است.


ورزش و نقش آن در سلامت روان

ناراحتی های جسمانی اختلالات روانی را بهمراه داشته و برعكس. نكته برجسته در تقویت قوای جسمانی، حفظ روان سالم می باشد.

پسرانی كه از نظر قوای جسمانی ضعیف می باشند علاوه بر ضعف جسمانی دارای مشكلات روانی مانند احساس حقارت عدم توانائی تطبیق خود با دیگران می باشند. دانش آموزان ورزشكار دارای صفات ممتاز رفتاری چون رهبری، تحركهای اجتماعی حس ارزشهای فردی و اجتماعی، عدم شك و تردید در خود عدم بهانه جوئی و نتیجتاً رشد اجتماعی بیشتر می باشد.

تأثیر ورزش در سلامت روان:

تحقیقات بسیاری نشان داده است که ورزش علاوه بر اینکه ابزار ارزشمندی برای حفظ سلامت جسمانی است رابطه نزدیکی با سلامت روانی و بویژه پیشگیری از بروز ناهنجاری‌های روانی دارد. ورزش از اضطراب و افسردگی می‌کاهد و  اعتماد به نفس را افزایش می دهد. ورزش بویژه در سنین کودکی و نوجوانی مفر سالمی برای آزاد کردن انرژی‌های اندوخته شده است و این خود بسیار لذت‌بخش و آرامش‌دهنده است..

شرکت در فعالیت‌های ورزشی به اجتماعی شدن و کسب مهارت و کفایت و همچنین دوست‌یابی و ارتباط سالم با همسالان کمک می‌کنددر جریان فعالیت‌های ورزشی شدید میزان ترشح اندورفین‌ها افزایش می‌یابد و به همین دلیل ورزشکاران پس از انجام تمرینات احساس لذت و آرامش خاصی می‌کنند. با توجه به شباهت بین اندورفین‌ها و ترکیبات افیونی، ورزش کردن می‌تواند جایگزین سوء مصرف مواد مخدر در معتادان شود.

در نتیجه تمرینات ورزشی مدام میزان جریان خون در مغز افزایش می‌یابد. افزایش جریان موجب اکسیژن رسانی و تغذیه بهتر نرون‌های مغز شده و از تنگ شدن عروق مغز جلوگیری می‌کند. این تاثیرات خود موجب پیشگیری از فراموشی و زوال توانمندی‌های ذهنی در سالمندی می‌شود. تمرینات ورزشی همچنین موجب آزادسازی نوعی فاکتور رشد به نام B.D.N.F می‌شود که می‌تواند نرون‌ها را در مقابل آسیب و صدمه مقاوم نموده و از بروز بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون تا حدود زیادی جلوگیری کند.

در تحقیقی که بر روی گروهی از دانشجویان مبتلا به افسردگی متوسط تا خفیف انجام گرفت مشاهده گردید که ورزش در فضای باز می‌تواند افسردگی را به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش دهد. پس از انجام یک دوره انجام تمرینات مشاهده گردید که ورزش بیشترین تاثیر را در کاهش افسردگی داشته است.

تحقیقی در آمریکا در بر روی بیش از صد نفر از زنان سالمند انجام گرفت نشان داد که انجام تمرینات ورزشی می‌تواند اضطراب، تنش و عصبانیت را کاهش داده و عزت‌نفس را افزایش دهد. در این آزمایش شرکت کنندگان به طریق کاملاً تصادفی در گروه آزمون و گروه شاهد قرار گرفتند.

نحوه تأثیر ورزش بر سلامت روان

عملكرد کته‌کولامین‌ها:

کته کولامین‌ها گروهی از مواد شیمیایی مانند نوراپی‌نفرین، اپی‌نفرین و دوپامین هستند که به عنوان انتقال دهنده شیمیایی عمل می‌کنند. نوراپی نفرین و دوپامین بر یادگیری و حافظه تاثیر می‌گذارند. تمرینات منظم، ترشح این ترکیبات را افزایش داده و مقدار آنها را در پلاسمای خون زیاد می‌کند. بنابراین انجام تمرینات ورزشی به طور منظم می‌تواند از طریق افزایش ترشح انتقال دهنده‌های شیمیایی، موجب تقویت حافظه و تغییرات خلقی شود.

عملكرد اندورفینها:

اندورفین‌ها دسته‌ای از مواد شیمیایی هستند که از نرونهای مغز ترشح می‌شوند و آثار شبه افیونی دارند (ضد دردوآرام‌بخش).

تمرینات ورزشی و بویژه دویدن می‌توانند موجب افزایش اندورفین‌ها شوند. همچنین مصرف الکل یا برخی از غذاها، موجب تحریک ترشح این مواد می‌شوند. بنابراین می‌توان گفت تاثیرات خلقی ناشی از ورزش عمدتاً ناشی از ترشح اندورفین‌ها است.

تاثیر ورزش بر حافظه

تحقیقات نشان داده که سالمندانی که یک برنامه تمرینی شامل راه رفتن سریع بر روی نوارگردان را سه بار در هفته و به مدت یک ساعت، در طول چهار ماه انجام می‌دادند حافظه و زمان واکنش آنها، بهبود یافته بود.

تحقیقات بیشتر نشان داد که آهسته دویدن، راهپیمایی، دوچرخه‌سواری و حرکات موزون نیز مانند راه رفتن سریع موجب بهبود حافظه و زمان واکنش در سالمندان می‌شوند.

تحقیقات بیشتر نشان داده است که هیچ تمرین ورزشی نسبت به تمرینات ورزشی دیگر از لحاظ تاثیر بر حافظه برتری ندارد. به عبارت دیگر بین ورزش‌های مختلف از حیث تاثیر بر حافظه تفاوت معنی داری مشاهده نمی‌شود.

پژوهشی  که در ژاپن انجام گرفت حاکی از آن بود سالمندانی که هر روز در تمرینات ورزشی شرکت می‌کنند و همچنین سالمندانی که فعالیت بدنی متوسط تا شدید، قسمتی از کار روزانه آنها را تشکیل می‌دهد در مقایسه با سالمندان کم تحرک‌تر به طور معنی داری کمتر به بیماری آلزایمر مبتلا می‌شوند. در واقع بسیاری از پژوهشگران معتقدند که یک زندگی پرتحرک ممکن است افراد را در برابر ابتلا به بیماری آلزایمر مقاوم سازد.

انجام تمرینات ورزشی می‌تواند کاهش توانمندی‌های شناختی را که در اثر سالمندی حادث می‌شود به تاخیر اندازد. تمرینات ورزشی با افزایش رشد سلول‌های عصبی و گسترده شدن ارتباطات بین سلولی که برای یادگیری و حافظه ضرورت دارد می‌تواند مغز را جوان و فعال نگهدارند.

تمرینات ورزشی می‌تواند در بهبود طیف وسیعی از بیماری‌ها موثر باشد. ظاهراً بهبود بسیاری از بیماری‌های دستگاه عصبی بر اثر تکثیر مجدد سلول‌های مغز صورت می‌گیرد. قبلاً تصور می‌شد که مغز، ساخت سلول‌های جدید را خیلی زود در جریان رشد متوقف می‌کند، اما در سال‌های اخیر پژوهشگران شواهد روشنی یافته‌اند که نشان می‌دهد مغز به تولید سلول‌های جدید در طول حیات خود ادامه ظاهراً مطلوب یا نامطلوب بودن تمرینات، می‌تواند در میزان تاثیر آنها بر مغز نقش عمده‌ای داشته باشد.

فشار روانی ناشی از ورزش اجباری مانع از هر گونه تغییر مفیدی در مغز  و توانایی یادگیری و حافظه می شود.

به طور کلی پژوهشگران دریافتند که محیط‌های چالش برانگیز که شامل سه عامل موقعیت‌های یادگیری فشرده، تعامل‌های اجتماعی و فعالیت‌های فیزیکی هستند نقش مهمی در افزایش تعداد سلول‌های مغز در انسان دارند.

چگونگی مقابله با بیماری روانی:

سعی كنید به انجام فعالیتهای ورزشی بپردازید زیرا ورزش تنشهای روانی را از بین می برد و اخمها را به لبخند تبدیل می نماید.

موقعیت خود را بشناسید و بجای جنگیدن با آن خود را با آن سازگار سازید. با تغذیه مناسب ورزش مناسب، استراحت كامل مواظب سلامت جسم خود باشید.

با دیگران معاشرت و دوستی نمائید.

برای انجام هر كاری زمان خاص و منظمی را در نظر بگیرید.

در نهایت یاد بگیرید كه همیشه خونسرد و فرد راحتی باشید.

در نهایت اگر دارای توانائی لازم برای تحمل درد و رنج باشید و در موقع لزوم با شهامت و بردباری برخورد نمودید به زندگی و رفاه دیگران علاقمند بودید و در این زمینه فعالیت داشتید شما از سلامت روان برخوردارید.




طبقه بندی:

  • تراکتور
  • سماق
  • ضایعات